همه چیز در مورد مسجد مقدس جمکران، از ماجرای تأسیس، تا کرامات و همچنین نظر مراجع معظم تقلید در مورد این مکان پاک الهی

سلام امام عزیزم، حضرت مهدی موعود، عجل الله تعاللی.
ببخشید آقا جانم که جمعه ی هفته ی گذشته، که ولادت مادر بزرگوارتون، خانم حضرت زهرا سلام الله علیها بود، تو آماده کردن مطلب هفتگی در مورد شما کوتاهی صورت گرفت.
از شما آقا، سرور و مولای بزرگوارم، در حضور هم پایگاهیهای شریف و عاشقان و محبین شما، معذرت میخوام و تمنا میکنم که حقیر رو ببخشید و مطلب حاضر رو هم از باب پیشکشی به مقام والا و بالاتون تقدیم میکنم.
جان عالم به فدای شما امام زمانم.
خادم پایگاه کشور عشق.

ماجرای تأسیس مسجد مقدس جمکران

در نزد مسلمانان، برخی اماکن دارای تقدّس و جایگاه معنوی خاصی هستند. از جمله ی این اماکن، مسجد مقدس جمکران است، که در این قسمت به تاریخ و چگونگی احداث و
برخی کرامات آن اشاره می شود.

– آیا انتساب مسجد مقدس جمکران به امام زمان(عج) از مبانی تاریخی متقنی برخوردار است؟

فیروز صمدی

یکی از مکان های مقدس و منتسب به امام زمان (عج) مسجد مقدس جمکران است که در شش کیلومتری شهر مذهبی قم قرار دارد. این مسجد بیش از یک هزار سال پیش به فرمان
آن حضرت در بیداری ـ نه در خواب ـ تأسیس گردید که جلوه گاه عنایات و کرامات امام زمان (عج) و میعادگاه منتظران و شیفتگان قائم آل محمد(صلی الله علیه وآله) است.

مرحوم میرزا حسین نوری در کتاب نجم الثاقب درباره ی تاریخچه ی تأسیس مسجد جمکران چنین می نویسد:

شیخ فاضل حسن بن حسن قمی، معاصر شیخ صدوق، در کتاب تاریخ قم از کتاب مونس الحزین فی معرفه الحق و الیقین (از تألیفات شیخ صدوق) بنای مسجد جمکران را به این عبارت
نقل کرده است:

شیخ عفیف صالح حسن بن مثله جمکرانی می گوید: من شب سه شنبه ۱۷ ماه مبارک سال ۳۹۳ هـ ق در خانه ی خود خوابیده بودم که ناگاه جماعتی از مردم به در خانه من آمدند
و مرا از خواب بیدار کردند و گفتند برخیز و خواسته ی امام مهدی(عج) را اجابت کن که تو را می خواند. آنها مرا به محلی که اکنون مسجد (جمکران) است آوردند.

حضرت مهدی مرا به نام خواندند و فرمودند: «برو به حسن بن مسلم بگو: این جا زمین شریفی است و حق تعالی این زمین را از زمین های دیگر برگزیده و شریف کرده است
تو آن را گرفته به زمین خود ملحق کرده ای …».

حسن بن مثله عرض کرد: سید و مولای من! مرا در این باره نشانی لازم است; زیرا مردم سخن مرا بدون نشانه و دلیل نمی پذیرند. امام فرمودند: «تو برو رسالت خود را
انجام بده، ما در این جا، علامتی می گذاریم که گواه گفتار تو باشد. برو به نزد سید ابوالحسن و بگو تا بیاید و آن مرد را بیاورد و منفعت چندساله را از او بگیرد
و به دیگران دهد تا بنای مسجد بنهند و باقی وجوه را از رهق به ناحیه ی اردهال که ملک ماست، بیاورد و مسجد را تمام کند و نصف رهق را بر این مسجد وقف کردیم که
هر ساله وجوه آن را بیاورند و صرف عمارت مسجد کنند. مردم را بگو تا به این (مکان روی بیاورند) و چهار رکعت نماز در این جا بگذارند: دو رکعت تحیّت مسجد در هر
رکعتی یک بار سوره ی حمد و هفت بار سوره ی «قل هو الله احد» ]بخوانند[ و تسبیح رکوع و سجود را هفت بار بگویند; و دو رکعت نماز صاحب الزمان بگذارند، (به این
تربیت) که در هنگام خواندن سوره ی [حمد چون به (ایاک نعبد و ایاک نستعین) برسند، آن را صد بار بگویند و بعد از آن، فاتحه را تا آخر بخوانند. رکعت دوم را نیز
به همین طریق انجام دهند، تسبیح رکوع و سجود را نیز هفت بار بگویند. هنگامی که نماز تمام شد، تهلیل (لااله الاالله) بگویند و تسبیح فاطمه ی زهرا(علیها السلام)
را بگویند. آن گاه سر بر سجده نهاده، صد بار صلوات بر پیغمبر و آلش بفرستند». پس از آن، حضرت به من اشاره کردند که برو! چون مقداری راه پیمودم، مرا صدا کردند
و فرمودند: «در گله ی جعفر کاشانی (چوپان) بُزی است، باید آن بز را بخری; اگر مردم پولش را دادند با پول آنان خریداری کن وگرنه پولش را خودت بپرداز. فردا شب
آن بز را بیاور و در این (محل) قربانی کن و گوشت آن را بر بیماران و کسانی که مرض صعب العلاج دارند انفاق کن که حق تعالی همه را شفا دهد. آن بز أبلق است، موهای
بسیار دارد، هفت نشان سفید و سیاه، هر یکی به اندازه ی یک درهم، در دو طرف آن; سه نشان در یک طرف و چهار نشان در طرف دیگر است». آن گاه به راه افتادم.

حسن بن مثله می گوید: من به خانه رفتم و همه ی شب را در اندیشه بودم تا صبح طلوع کرد، نماز صبح خواندم، به نزد علی منذر رفتم و قضیه را با او در میان نهادم
و همراه علی منذر به جایگاه دیشب رفتیم. پس او گفت: به خدا سوگند که نشان و علامتی را که امام فرموده بود، این جا نهاده است و آن، (این حدود مسجد) با میخ ها
و زنجیرها مشخص شده است. آن گاه به نزد سید ابوالحسن الرضا رفتیم. چون به سرای وی رسیدیم، غلامان ایشان گفتند: شما از جمکران هستید؟ گفتیم: آری. پس گفتند: از
اول (صبح) سید ابوالحسن در انتظار شماست … . به حضورش رسیدیم. گفت: ای حسن بن مثله! من خوابیده بودم شخصی در عالم رؤیا به من گفت: شخصی به نام حسن بن مثله،
بامدادان از جمکران پیش تو خواهد آمد، آن چه بگوید اعتماد کن و گفتارش را تصدیق کن. از خواب بیدار شدم و تا این ساعت در انتظار تو بودم.

حسن بن مثله داستان را مشروحاً برای او نقل کرد. سید ابوالحسن دستور داد بر اسب ها زین نهادند و به سوی ده جمکران رهسپار گردیدند. چون به نزدیک ده رسیدند، جعفر
(چوپان) را دیدند که گله اش را در کنار راه به چرا آورده بود. حسن بن مثله به میان گله رفت و آن بز که از پشت گله می آمد به سویش دوید. حسن بن مثله آن بز را
گرفت. سپس آن را به جایگاه آوردند و سر بریدند. سید ابوالحسن به محل معهود آمد و حسن بن مسلم را احضار کرد و منافع زمین را گرفت. آن گاه وجوه رهق را نیز از
اهالی آن جا گرفتند و به بنای مسجد پرداختند. سید ابوالحسن الرضا، زنجیرها و میخ ها را به قم آورد و در خانه ی خود نگه داری کرد و هر بیمار صعب العلاجی اگر
خود را به زنجیرها می مالید، شفا می یافت.

ابوالحسن محمد بن حیدر گفت: به طور مستفیض شنیدم، پس از آن که سید ابوالحسن الرضا وفات کرد و در محله ی موسویان (خیابان آذر فعلی) مدفون شد، یکی از فرزندانش
بیمار گردید، داخل اطاق شد، سر صندوق را برداشت، ولی زنجیرها و میخ ها را نیافت.

بررسی منابع در تأیید تأسیس مسجد جمکران

۱٫ مرحوم شیخ صدوق (متوفای ۳۸۱ هـ ق) داستان تأسیس جمکران را در کتاب مونس الحزین فی معرفه الحق و الیقین مشروحاً بیان کرده است.

۲٫ حسن بن محمد بن حسن قمی، معاصر شیخ صدوق، صاحب کتاب تاریخ قم، تفصیل قضیه ی مسجد جمکران را از کتاب شیخ صدوق نقل کرده است.

۳٫ مولی محمد باقر مجلسی (متوفای ۱۱۱۰ هـ ق) در مورد کتاب تاریخ قم می نویسد: کتاب معتبری است، ولی نسخه ی عربی آن را ندیدم، بلکه ترجمه ی فارسی آن را مشاهده
کردم.

۴٫ محدث بزرگ، سید نعمت الله جزایری ترجمه ی فارسی کتاب تاریخ قم را مشاهده و قضیه ی بنای مسجد مقدس جمکران را با خط خود از آن نقل کرده است.

۵٫ میرزا عبدالله افندی اصبهانی، (متوفای ۱۱۱۳ هـ ق) نسخه ای از ترجمه ی فارسی کتاب تاریخ قم را در قم مشاهده و گزارش آن را در تألیف خود، ریاض العلماء، ذکر
کرده است.

۶٫ سید امیر محمد اشرف (متوفای ۱۱۴۵ هـ ق) معاصر علامه مجلسی، متن عربی کتاب تاریخ قم را مشاهده و از آن نقل نموده است.

۷٫ متن عربی تاریخ قم به دست آقا محمد علی کرمانشاهی، فرزند وحید بهبهانی، (متوفای ۱۲۱۶ هـ ق) رسیده و وی در حاشیه ی خود بر کتاب نقد الرجال تفرشی، خلاصه ی
قضیه را از نسخه ی عربی آن نقل کرده است.

۸٫ محدث بزرگ، میرزا حسین نوری (متوفای ۱۳۲۰ هـ ق) داستان و قضیه ی حسن بن مثله را از ترجمه ی تاریخ قم، از دست خط سید نعمت الله جزایری، در کتاب جنه المأوی
آورده است.

با توجه به منابع فوق می توان گفت، گرچه منبع اول قضیه ی تأسیس مسجد جمکران، یعنی کتاب مونس الحزین فی معرفه الحق و الیقین، در طول زمان مفقود شده، ولی حسن
بن محمد بن حسن قمی، معاصر شیخ صدوق، که به کتاب و مؤلف شریف آن دست رسی داشته در کتاب تاریخ قم از آن کتاب نقل نموده و دیگران در قرون بعدی نسخه ی عربی و ترجمه
ی فارسی آن را مشاهده و از آن نقل کرده اند.

آیت الله العظمی مرعشی نجفی در تأیید نسبت مسجد جمکران به امام زمان(عج) می فرماید:

این مسجد شریف مورد احترام کافّه ی شیعه بوده است، از غیبت صغری تا به امروز که حدود یک هزار و بیست و دو سال می شود و همین طور که شیخ بزرگوار مرحوم صدوق کتابی
به نام مونس الحزین دارند که حقیر آن نسخه را ندیده ام ولی مرحوم آقای حاج میرزا حسین نوری، استاد حقیر از آن کتاب نقل می فرماید، و بالجمله این مسجد مقدس مورد
احترام علمای اعلام و محدثین کرام شیعه بوده و کرامات متعددی از مسجد جمکران دیده شده است.

آیه الله مرتضی حائری می نویسد:

مسجد جمکران یکی از آیات باهرات عنایت آن حضرت است و توضیح این مطلب در ضمن چند جهت که شاید خیلی از آن غافل باشند مذکور می شود:

۱٫ داستان آن در بیداری است و از کتاب تاریخ قم که معتبر است از مرحوم صدوق نقل شده است. مرحوم آقای بروجردی که مردی دقیق بود می فرمود این داستان در زمان صدوق
واقع شده است و او نقل کرده است که دلالت بر کمال صحت آن دارد.

۲٫ داستان مشتمل بر جریانی است که مربوط به یک نفر نیست برای این که صبح که مردم بیدار می شوند، می بینند با زنجیر علامت گذاشته شده است که این زنجیرها به درخواست
خود شخص حسن به عنوان علامت مسجد کشیده شده تا مردم باور کنند و این زنجیر مدتی در منزل سید محترمی به نام ابوالحسن الرضا بوده است و مردم استشفا به آن می نموده
اند و بعداً (بدون دلیل) مفقود می شود.

۳٫ جای دور از شهر و در وسط بیابان، جایی نیست که مورد جعل یک مرد جمکرانی شود، آن هم دست تنها، در یک شب ماه رمضان.

۴٫ نوعاً مردم عادی به واسطه ی خواب، یک امام زاده را معین می کنند و مسجد از تصور مردم عادی دور است.

۵٫ اگر پیدایش این مسجد روی احساسات مذهبی و علاقه ی مفرط به حضرت صاحب الامر بود، باید ]دستور العمل آن[ سراسر توسل به آن بزرگوار باشد و در همین اوان مردم
بیشتر زیارت حضرتش را در آن مسجد قرائت می کنند و متوسل به آن بزرگوار می شوند، در صورتی که در این دستور معنوی اصلاً اسمی از حضرت نیست، حتی تا به حال بیشتر
معروف به مسجد جمکران ا ست، نه مسجد صاحب الزمان.

۶٫ متن دستور موافق با أدله ی دیگری است; برای این که هم تحیّت مسجد وارد شده است و هم نماز صد بار (ایاک نعبد و ایاک نستعین) و هم تهلیل و هم تسبیح فاطمه ی
زهرا و صلوات بر پیامبر(صلی الله علیه وآله)و آل او.

۷٫ در آن موقع که زمین این قدر بی ارزش بوده است فقط مساحت کوچکی (به آن اختصاص داده) حدود سه چشمه از مسجد فعلی است که در زمان ما خیلی بزرگ شده است.

از این رو می توان گفت که این مسجد به یقین به دستور آن حضرت (عج) بنا گردیده و مورد عنایت و توجه ویژه ای است و شبهه افکنی درباره ی اماکن مقدسی نظیر مسجد
جمکران با اهداف خاص و نشانه گرفتن عقاید مردم است. این نگرش ها ریشه در اندیشه های استعماری دشمنان اسلام دارد که در طول تاریخ با ترفندهای مختلف اندیشه ی
ناب مهدویت و موعودگرایی را نشانه گرفته و در تمام این مقاصد نا کام مانده اند. در طول تاریخ این گونه تفکرات حاصلی جز بدنامی و ننگ و شکست برای صاحبان آن نداشته
است که امید می رود مایه ی عبرت دیگران باشد.

آیا مسجد مقدس جمکران آثار و برکاتی در طول تاریخ داشته که نشانه ی توجه حضرت امام عصر(عج) به آن باشد؟

یدالله حاجی زاده

در فرهنگ اسلامی «مسجد» جایگاه ویژه ای دارد. اعتبار و اهمیتی که اسلام به مسجد داده به هیچ نهادی نداده است و اولین اقدام مهم رسول خدا(صلی الله علیه وآله)پس
از هجرت به مدینه ساخت مسجد بود.

یکی از مساجدی که خصوصاً در نزد شیعیان اهمیت ویژه ای دارد و آثار و برکات فراوانی در طول تاریخ داشته «مسجد مقدس جمکران» است که به دستور امام زمان (عج) حدود
ده قرن پیش در نزدیکی شهر مقدس قم بنا شده است.

فضیلت نماز در مسجد جمکران

از عبادات مهمی که در این مسجد انجام می گیرد دو نمازی است که به توصیه ی حضرت ولی عصر (عج) زایران این مسجد به جا می آورند. در اهمیت این دو نماز همین بس که
آن حضرت می فرماید:

فَمَن صَلّا هُما فَکانَّما صلّی فی البیت العتیق; هر کس این دو نماز را بخواند، گویی در خانه ی کعبه نماز خوانده است.

ملاقات با امام زمان (عج)

از زمان بنای مسجد جمکران (۳۷۳ هـ ق) تا به امروز هزاران نفر از مشتاقان دیدار ولی عصر(علیه السلام)به وصال معشوق خویش رسیده اند که گوشه هایی از این ملاقات
ها در کتاب های زیادی که در این باره نوشته شده، انعکاس یافته است. مرحوم آیت الله سید شهاب الدین مرعشی نجفی(رحمه الله) می فرماید:

حضرت صاحب الزمان (عج) در این مسجد به طور مکرر دیده شده است.

شایان ذکر است که همواره لازم نیست ادعای ملاقات با امام زمان(علیه السلام) مورد انکار قرار گیرد. چون در توقیعی که امام زمان(علیه السلام)به آخرین نایب خویش
در زمان غیبت صغری نوشته اند، تنها افرادی را که «به عنوان نایب خاص» ادعای مشاهده ی حضرت را کرده اند، دروغ گو معرفی شده اند.

یکی از علمایی که چندین بار خدمت امام زمان (عج) رسیده مرحوم میرزا تقی زرگری تبریزی است.

یک صبح پنج شنبه ای، وی با حالت خوشی به طرف مسجد مقدس جمکران حرکت می کند. عده ای از دوستان او که منتظرش بودند گمان می کنند که آقای زرگری نیامده است. از
طلّابی که از مسجد می آمدند می پرسند: شما آقای زرگری را ندیده اید؟ آنها می گویند: چرا، او با سید بزرگواری به طرف مسجد جمکران می رفت. رفقای ایشان به طرف
مسجد جمکران می روند وقتی وارد مسجد می شوند، می بینند او در مقابل محراب افتاده و بیهوش است. او را به هوش می آورند و از او می پرسند چرا بیهوش شدی؟ او می
گوید: من دیدم حال خوشی دارم لذا تنها به طرف مسجد جمکران حرکت کردم. در راه با حضرت بقیه الله مناجات می کردم تا به مقابل محراب مسجد رسیدم و در همین حین اشعاری
قرائت می کردم و اشک می ریختم. ناگهان صدایی از طرف محراب بلند شد و پاسخ مرا داد. من طاقت نیاوردم و از هوش رفتم. معلوم شد که تمام راه در خدمت حضرت بقیه الله(علیه
السلام) بوده است.

حکایت دیگر مربوط است به حضرت آیت الله محمد تقی بافقی:

ایشان در دوره ی مرجعیت حضرت آیت الله حائری یزدی (ره) مقسّم شهریه ی طلبه ها بوده است. طلبه ها از ایشان درخواست عبای زمستانی می کنند. ایشان مسئله را با آیت
الله حائری در میان می گذارد. آیت الله حائری می گوید: من (جز توسل) راهی ندارم که از آن حضرت بگیرم. آیت الله بافقی عرض می کند: من ان شاء الله از حضرت می
گیرم. شب جمعه به مسجد جمکران می رود و روز جمعه برمی گردد و به مرحوم حائری می گوید: حضرت صاحب الزمان (عج) وعده فرمودند که فردا چهارصد عبا مرحمت می فرمایند.
روز شنبه (یک روز بعد) یکی از تجار چهار صد عبا می آورد که در بین طلبه ها تقیسم می شود.

توجه امام زمان (عج) به زایران مسجد جمکران

قطعاً از جمله کسانی که مورد عنایت و توجه خاص حضرت صاحب الزمان(علیه السلام)هستند زایران این مسجد مقدس اند و اصولاً بنای این مسجد در جهت عنایت خاص آن حضرت
بوده است. آیت الله حائری می گوید: این مسجد از عنایات خاصه ی حضرت صاحب الزمان است.

حکایتی نقل شده است از سید شریف، سید مرتضی حسنی معروف به ساعت ساز قمی که از اشخاص باحقیقت و متدیّن شهر قم و به نیکی و پارسایی مشهور و معروف که: شب پنج شنبه
ای در فصل زمستان که هوا بسیار سرد و برف زیادی هم روی زمین قریب به نیم متر نشسته بود، ناگاه به خاطرم آمد که شب پنج شنبه و موسم رفتن مرحوم بافقی به مسجد
جمکران است. با خود گفتم که حتماً با این هوا و برف امشب به مسجد نمی روند. لکن دلم طاقت نیاورد. بعد از جستوجو متوجه شدم که ایشان با چند نفر از طلاب به سمت
مسجد جمکران رفته اند. به طرف مسجد جمکران حرکت کردم اما یک نانوا در میدان میر به من گفت بیخود نرو، چون به آنها قطعاً نخواهی رسید و شاید الان، اگر به خطری
برنخورده باشند، نزدیک مسجد باشند. اما من نگران بودم از این که با این شدت سرما و برف پیش آمدی برای آنان رخ داده باشد. ولی چاره ای نداشتم و به خانه مراجعت
کردم و پیوسته پریشان بودم به طوری که اهل خانه ام از پریشانی من مضطرب و اندوهناک بودند. همان شب در خواب حضرت صاحب الزمان (عج) را دیدم که وارد منزل شدند
و به من فرمودند: سید مرتضی چرا مضطربی؟ وقتی علت را گفتم، حضرت فرمودند: سید مرتضی گمان می کنی که من از حال شیخ بی خبرم؟ الان رفتم مسجد و وسایل استراحت او
و اصحابش را فراهم کردم. سید مرتضی می گوید: صبح زود برخاستم و به تفحّص صدق این خواب برآمدم تا رسیدم به یکی از همراهان مرحوم بافقی و به عجله گفتم: قضیه و
چگونگی رفتن و وسایل آنجا را برایم تعریف نما. او گفت: بلی دیشب حاج شیخ ما را برداشته و به مسجد جمکران روان شدیم و هوا بسیار سرد و برفی بود، ولی وقتی از
شهر خارج شدیم، یک حرارت و شوق دیگری داشتیم تا به مسجد رسیدیم. وقتی به مسجد رسیدیم متحیر بودیم که شب را از سرما چگونه به روز بیاوریم. ناگاه جوان سیدی وارد
شد و به حاج شیخ بافقی گفت: می خواهید کرسی و لحاف و آتش برایتان حاضر کنم؟ ایشان گفتند: اختیار با شماست. آن سید از مسجد بیرون رفت ولی چند دقیقه ای طول نکشید
که برگشت و با خود آن وسایل را آورد … سید مرتضی گفت: من می دانم آن سید جوان کی بود… و الحمدلله که دیدم و فهمیدم که مولایم از حاج شیخ محمد تقی بافقی
غافل نیست.

مسجد جمکران محل گرفتن حاجات و برطرف شدن گرفتاری ها

مسجد جمکران در طول تاریخ همواره مورد توجه علما و شیعیان بوده است. عده ی زیادی با تشرّف به این مکان شریف و توسل به حضرت مهدی(علیه السلام) حاجات خود را گرفته
اند. مرحوم آیت الله سید شهاب الدین مرعشی نجفی می فرماید:

حقیر خود مکرر کراماتی از آنجا مشاهده کرده ام. چهل شب چهار شنبه مکرر موفق شدم که در آن مسجد بیتوته کنم و حاجات خود را بگیرم. جای تردید نیست که این مسجد
از مکان هایی است که مورد توجه و محل نزول برکات الهی است و پس از مسجد سهله که در کوفه به وجود حضرت ولی عصر منتسب است، بهترین جایی است که به امام زمان(عج)
انتساب دارد.

آیت الله دیباجی می فرماید:

هر وقت برای خودم یا یکی از دوستان مشکلی پیش آمد کند، راهی مسجد مقدس جمکران می شوم. بارها از این مسجد شریف کراماتی دیده و شنیده ام.

آیت الله محسنی ملایری می فرماید:

بزرگانی مانند مرحوم آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حائری، مرحوم آیت الله بروجردی، مرحوم آیت الله حجّت و مرحوم آیت الله گلپایگانی توجه خاصی به مسجد مقدس جمکران
داشتند و همواره در مشکلات حوزه به آن مکان مقدس پناه می بردند و حل مشکلات خود را می یافتند.

آیت الله فاضل لنکرانی فرمودند:

هر وقت برای حضرت آیت الله بروجردی مشکلی پیش می آمد، مرحوم پدرم که خود از عاشقان امام زمان (عج) بود و علاقه ی زیادی به مسجد مقدس جمکران داشت به محضر آقا
عرض می کرد: یک قربانی برای مسجد جمکران بفرستید تا دفع مشکل شود.

آیت الله نوری همدانی در همین باره می فرماید:

«چند سال پیش یکی از دوستان بنده درد پای شدیدی عارضش شد به طوری که از چند قدم راه رفتن عاجز بود. بعضی از اطبّا گفته بودند برای مداوا و معالجه باید روی پای
او عمل جراحی صورت گیرد و تازه معلوم نیست که عمل نتیجه بخش باشد. یک شب چهارشنبه ای این بنده ی خدا به منزل ما آمد و سپس به مسجد جمکران رفت. هنگام صبح در
حالی که خوشحال بود و پاهایش کاملاً خوب شده بود مراجعت کرد.

در پایان این بحث حکایت کوتاه دیگری را از دریای عنایات حضرت صاحب الزمان (عج) که به مسجد مقدس جمکران مرتبط است از زبان آیت الله احمدی میانجی بیان می کنیم.
ایشان به نقل از فردی می گوید:

پسرم مبتلا به بیماری سل شده بود و من خرج دکتر و دوا را نداشتم با پسرم عریضه ای نوشته و به مسجد جمکران بردیم، نماز خواندیم و دعا کردیم و برگشتیم. دو روز
بعد به تهران جهت معاینه به نزد دکتر رفتیم. وقتی دکتر معاینه کرد، گفت: بچه ات را برای چه آورده ای؟ گفتم: ایشان سل دارد. گفت: نه ایشان سالم است. من فهمیدم
که از برکت امام زمان در مسجد جمکران پسرم الحمدلله خوب شده است.

حضرت مهدی (عج) می فرماید:

ما در رسیدگی و سرپرستی شما کوتاهی نکرده و یاد شما را از خاطر نبرده ایم که اگر جز این بود، دشواری ها و مصیبت ها بر شما فرود می آمد و دشمنان شما را ریشه
کن می نمودند.

منبع/ http://www.hawzah.net/fa/magazine/view/4632/5052/44806/

نظر مراجع محترم تقلید در مورد مسجد مقدس جمکران

حضرت آیت الله العظمی شبیری زنجانی (دامت برکاته)
این مسجد واقعیتی است که نمی توان آن را انکار کرد. اگر کسی در تاریخ این مسجد ایجاد شبهه کند قضایای مستقیم
و متواتر یقینی که خیلی از افراد با رفتن به آنجا و توسل پیدا کردن، مشکلات مهم شان حل شده را نمی توان انکار کرد.این مسجد مکانی است که اولیاء و مقدسین و رجال
معنوی، سالیان دراز در آنجا توسل به شخص اول فعلیِ عالم داشته اند.بنابر این مسجد مقدس جمکران، قطعاً مورد عنایت خداوند است و طبیعی است که مشکلات در آنجا حل
شود. ما می دانیم که خیلی از افراد به حسب ظاهر مشکلات لاینحل داشتند و به آنجا رفتند و مشکلشان حل شده است. این مسجد محل امیدی برای مردم است. ان شاءالله خدمتی
که به مسجد مقدس جمکران می شود، خدمت به شرع مقدس و ولایت است و ما تا حد توان برای دست اندرکاران دعا می کنیم که بتوانند اینجا را خوب حفظ کنند.

حضرت آیت الله العظمی سبحانی (دامت برکاته)
مسجد مقدس جمکران از دو حیث برای ما حائز اهمیت است؛ اول اینکه اینجا مسجدی است که وقتی در آن نماز می خوانیم، کراراً
می گوییم: «ایّاکَ نَعبُدُ وَ ایّاکَ نَستَعین». اینجا قبل از آن که خانه امام باشد خانه خداست. به جهت اینکه ما آنجا خدا را توحید می کنیم. دوم اینکه این مسجد
همه ما را به محبوب خودمان و به موعود تمام ملل متصل می کند. «السلام علی المهدی الذی وعد الله به الامم». مسجد جمکران، مسجد امام زمان (علیه السلام) است و
آمدن به اینجا، در حقیقت یک نوع زنده کردن خاطره امام زمان (علیه السلام) است که در دل ها به او توجه پیدا می کنیم.

حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی (دامت برکاته)
جمکران پایگاهی است برای پاسخ دادن به همه مشکلات امروز بشر و برای نشان دادن افق روشنی در برابر مردم جهان. جمکران
پایگاهی است که همه مستضعفان را با هم متحد می کند، همانطور که خداوند متعال موسی و فرعون را متحد و متشکل کرد تا قیام کنند. کسی که مستضعفان را نجات خواهد
داد حضرت مهدی (علیه السلام) است و شما باید در این پایگاه مهم، او را به دنیا بشناسانید. به هر حال پایگاهی که امید می آفریند،پایگاهی که قدرت را به مستضعفان
می دهد، مستضعفان را از چنگال مستکبران نجات می دهد، همین پایگاه جمکران و فرهنگ جمکران است.

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی(دامت برکاته)
جاذبه نیرومند معنوی(مسجد مقدس جمکران) به اضافه قضاء حوائج و حل مشکلات فراوانی که مردم از عبادت در آن و توسل
به حضرت مهدی (علیه السلام) دیده اند، سبب شده که روز به روز بر شکوه دامنه آن افزوده شود و نه تنها خیل مشتاقان از سراسر این کشور پهناور اسلامی، بلکه از خارج
کشور در مواقع مختلف به سوی آن بشتابند و از این چشمه کوثر و منبع خیر و برکت هر کدام به مقدار استعداد خود بهره گیرند. مسجد مقدس جمکران مطابق روایت موجود
به فرمان حضرت مهدی مولانا صاحب العصر و الزمان (علیه السلام) برای هدف بزرگی در این منطقه خاص از شهر تاریخی- مذهبی قم ساخته شده و … به همین دلیل هر کس
در فضای ملکوتی آن قرار می گیرد احساس روحانیتی عجیب و جاذبه معنوی فوق العاده می کند.

حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (دامت برکاته)
حقیر از طفولیت در خدمت مرحوم آیت الله والد به قم مشرف می شدم و به سعادت تشرف به مسجد جمکران نایل می گشتم،
آن مرحوم که در ارادت و چاکری به آستان ملائک پاسبان حضرت بقیه الله (علیه السلام) مشار بالبنان بودند و مصدر خدماتی به آن حضرت شده بودند و توجهاتی مشاهده
کرده بودند، اصرار داشتند که مهما امکن پیاده به مسجد مشرف شوند و به فیض نماز و عبادت در آن مکان مبارک نائل می گشتند.امید است خداوند متعال ما را از فیض تشرف
به این مسجد تا حیاتی باقی است محروم نفرماید.

حضرت آیت الله العظمی بهجت(رحمه الله علیه)
خود این مسجد افراد را راهنمایی می کند، کسانی که آنجا (مسجد جمکران) می روند مسجد خودش آنها را راهنمایی می کند.
چیزی خاص بیشتر از آنکه در زمینه مسجد جمکران بیان کرده اند ندارم که بیان کنم، همه مطالب مربوط به مسجد را بزرگان گفته اند یا در کتابهایشان نوشته اند. منتهی
حرف من این است که ما معتقدیم این مشاهد مبارکه و مساجدی نظیر مسجد جمکران مستغنی از معرفی هستند، ما بر این اعتقاد هستیم.

حضرت آیت الله العظمی فاضل لنکرانی (رحمه الله علیه)
دردوران طلبگی من خیلی به مسجد جمکران می رفتم شاید بیشتر از پانصد مرتبه باشد و کرامات زیادی در این مسجد
مقدس دیده و شنیده ام. ایشان فرمودند: هر وقت برای حضرت آیت الله العظمی بروجردی مشکل پیش می آمد مرحوم پدرم که خود از عاشقان امام زمان (علیه السلام) بود و
علاقه زیادی به مسجد مقدس جمکران داشت به محضر آقا(آیت الله العظمی بروجردی) عرض می کردند، یک قربانی برای مسجد جمکران بفرستید تا رفع مشکل شود.

حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی (رحمه الله علیه)
در این مسجد شریف مکرر کراماتی دیده شده است… حقیر خودم مکرر کراماتی در آنجا «مسجد جمکران» مشاهده کرده
ام، چهل شب چهارشنبه مکرر موفق شدم که در آن مسجد بیتوته کنم و جای تردید نیست که از امکنه ای که مورد توجه و منزول برکات الهی می باشد و بعد از مسجد سهله بهترین
مقام و بهترین جایی است که منتسب به حضرت ولی عصر (علیه السلام) می باشد.

مقام معظم رهبری(مد ظله العالی)
در جوانی خودتان را بسازید؛ شما روزگارهای مهم و حساسی را در پیش خواهید داشت.این کشور و این نظام و این نهضت عظیم اسلامی در
سطح عالم،به شما احتیاج خواهد داشت؛ از لحاظ معنوی باید خودتان را بسازید… ارزش تدین، یکی از آن ارزشهاست؛ این ارزش بایستی رعایت شود. نماز شب خواندن، نافله
خواندن، دعا خواندن، ذکر گفتن، متوجه خدا بودن، زیارت رفتن، توسل کردن و به مسجد جمکران رفتن، سازنده است؛ اینها شما را پولادین خواهد کرد.

حضرت امام خمینی(رحمه الله علیه)
با توجه به اینکه مسجد مقدس جمکران یادگاری عظیم از حضرت ولی عصر (علیه السلام) بوده و آن سرور امر به ساختن مسجد و توجه شیعیان
به آن نموده¬اند-طبق روایت مرحوم شیخ صدوق(ره)-بنابراین وقف عام محسوب شده و امر تولیت آن با حاکم شرع بوده و اداره آن زیر نظر حاکم شرع با هیأتی از عدول مؤمنین
و ثقات مطلع امین و علاقه¬مند به آن جناب (علیه السلام) باید باشد.

منبع/ http://www.jamkaran.info/

درباره خادم پايگاه

به نام خداي امام و شهدا. اسمم محمد حسنيه. تاريخ تولدم، سي و يك خرداد هزار و سيصد و شصت و هشته. يعني دقيقا هيوده روز بعد از رحلت امام به عرش سفر كرده به دنيا اومدم!. خودم كه فكر ميكنم خداوند منو به خاطر خدمت به نايب امام زمانم، امام خامنه اي به اين دنيا فرستاده. نابينام. لیسانس تاریخ از دانشگاه پيام نور شهرستان اوز استان فارس. از اونجايي كه عشقم امام و شهدا و رهبر قهرمان، بصير، صبور و ابلفضليم امام خامنه اي بوده و هست، تصميم به انتخاب اين رشته ي دانشگاهي گرفتم و الآن هم تو اين پايگاه در خدمت شمام. من هميشه اين احساس رو داشته و دارم كه اگه ما تاريخو بخونيم و به ديگران هم ياد آور بشيم، ميتونيم جواب خيلي از مسؤوليتها، از جمله داشتن تعهد نسبت به حفظ ارزشها و پاسداري از اين انقلاب عزيز، كه حاصل خون شهداي عزيز‌مون و خون دلهاي بهترين مردم تاريخ بشريته، يعني مردم تاريخساز و حماسه آفرين ايران سربلند رو بديم. اميدوارم تو انجام اين وظيفه، به ياري خدا و تلاش فردي خودم، به علاوه ي ديدگاه هاي مصلحانه ي شما بازديد كننده هاي فهيم و باشور و شعور موفق باشم... راه های ارتباط با این کمترین: ایمیل: mohammad.hassani90@gmail.com شماره ی تماس: 09175586066 آیدی اسکایپ: mohammad.hassani68 ما همان نسل جوانيم كه ثابت كرديم، در ره عشق، جگردارتر از صد مرديم. هر‌كجا بوي خميني به سر افتد ما را، دور سيد علي خامنه اي ميگرديم...
این نوشته در پيام ولايت, تاريخ اسلام, حرف دل, سياسي, علمي, فرهنگي, متفرقه, مذهبي, مهدويت, نقد ارسال و , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.
30 بازدید

2 پاسخ به همه چیز در مورد مسجد مقدس جمکران، از ماجرای تأسیس، تا کرامات و همچنین نظر مراجع معظم تقلید در مورد این مکان پاک الهی

  1. مهدی عزیززاده می‌گوید:

    اللهم صل علی محمد و آل محمد.
    سلام.
    از گذاشتن مطلب بسیار خواندنی و زیبات متشکرم. محمد جان من تا کنون خوشبختانه ۳-۴ بار به مسجد مقدس جمکران مشرف شدم. آخرین دفعه اش سال ۹۱ بود که تابستان همان سال ما داشتیم با انجمنمان از اردوی یزد برمیگشتیم. شبانگاه به قم رسیدیم به پیشنهاد اکثریت جمع در مسجد جمکران وضو ساخته و در صحن متبرک مسجد نماز مغرب و عشا و نمازهای مختص به این مکان شریف رو قرائت کردیم. یا مهدی ادرکنی. آقا جان نظر و عنایتی به ما بندگان حقیر بفرمایید که سخت در زندگیمان دچار مشکلاتیم. بازم از ارسال مطالب جذاب و زیباتون تشکر میکنم خدا خیرتون بده.

    • خادم پايگاه می‌گوید:

      سلام مهدی جان.
      انشا الله که زیارات تون قبول باشه و بازم مشرف بشین و البته این بار، نایب الزیاره ی ما هم باشین.
      راستش، رو این مطلب، باید کار میشد.
      آخه تو بعضی سایتها و متبوعات اصلاح طلب!!! و از جمله برخی محافل نابینایی که هم گردانندگان شون و هم نویسندگان و هم اسم اون محافل کوچکتر از اونیه که بخوام بهشون اشاره کنم، هتاکیهایی به ساحت مسجد مقدس جمکران میشد که به نظرم این مطلب باید خیلی زود تر از این قرار داده میشد.
      البته من خودم رو در قبال بی دینیها و کج رویهای دیگران مسؤول صد در صد نمیدونم، چون همیشه خراب کردن راحت تر از درست کردنه.
      به قول ملا نصر الدین که ازش پرسیدن، مرکز کره ی زمین یا چیزی شبیه به این کجاست؟، به شوخی جواب داد، همینجایی که من وایسادم!.
      بهش گفتن خب ثابت کن اینو که اینجا مرکز کره ی زمینه!.
      جواب داد، خب تو ثابت کن که نیست!.
      طرف در میاد یه کلمه میگه کی گفته که امام زمان زندهست؟! و در میره!/خخخ.
      حالا تو بیا این همه آیه و روایت بیار که بابا آخه مگه میشه وقتی ادیان بزرگ و زنده ی الهی وعده ی اومدنش رو دادن و همه ی ادیان هم از طرف خدا هستن و اینکه مرگ و زندگی دست خداست و خدا هم خودش حافظ این انسان الهیه، دیگه این امام بمیره؟!.
      تا تو بیای این همه صغری کبری بچینی، او رفته یه جای دیگه گفته اصلاً کی گفته این امام به دنیا اومده که بگیم حالا زندهست یا مرده؟!/خخخ.
      پس بنابر این من خودمو ملزم صد در صد نمیدونم و متقاعد شدم که وقتی بعضیا احمقن و آخرت خودشونو تباه میکنن، من چه کار کنم؟.
      ولی خب، تا حد توان به وظیفه باید عمل بشه و به نظرم این مطلب لازم بود.
      از ارسال دیدگاه شما بینهایت ممنونم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدهای هفته

مطالب پربازدید