امام حسین علیه السلام از منظر اندیشمندان و متفکران غربی و شرقی

بی تردید، حضرت سیدالشهدا(ع) از چنان فضایل وکراماتی برخوردار است که هیچ قلمی را یارای بیان آن نیست و  چه بسا نکته های ارزشمندی که درباره وجود مقدس آن حضرت
ناگفته مانده اند و در هر عصری تنها گوشه هایی از عظمت شخصیت و حرکت الهی آن بزرگوار بر جهانیان آشکار شده است.

به گزارش سرویس بین الملل شفقنا، امام حسین(ع) ازمحبوبیتی عالمگیر برخوردار است، چگونه کسی می تواند خالق بزرگترین حماسه تاریخی را نشناسد و به بزرگی و علو
مقام آن حضرت اقرار نکند؟ آن امام بزرگواری که نه‌ تنها در قلوب‌ شیعیان‌ خود نفوذ کرد، بلکه‌ گروه های‌ غیراسلامی‌ نیز او را انسانی‌ آزاد و آزاده‌ شناخته‌
و برای‌ آن‌ سرور آزادگان‌ امتیازات‌ خاصی‌ را قایلند.

تاثیر شخصیت امام حسین (ع) و فداکاری هایشان در روز عاشورا، به حدی است که حتی اندیشمندان و متفکران بزرگ جهان بالاخص در جهان غرب نیز از این تاثیر بی بهره
نبوده اند،به نحوی که بسیاری از آن ها در کتب و نوشته های خود نسبت به ابعاد شخصیتی آن حضرت اظهار شگفتی کرده اند. برای روشن  شدن این امر بخش هایی از اظهارات
برخی از این اندیشمندان و بزرگان جهان را نقل می کنیم:

آنتوان بارا، اندیشمند مسیحی و ادیب سوری می نویسد: اگر حسین (ع) از آنِ ما بود، در هر سرزمینی برای او بیرقی بر می‌افراشتیم و در هر روستایی، برای او منبری
برپا می‌کردیم و مردم را با نام حسین به مسیحیّت فرا می‌خواندیم.

توماس کارلایل، مورخ و اندیشمند اسکاتلندی می نویسد:بهترین درسی که از تراژدی کربلا می گیریم، این است که حسین(ع) و یارانش به خدا ایمان استوار داشتند. آن ها
با عمل خود روشن کردند که کمبود عددی در جایی که حق و باطل رو به رو می شوند،اهمیت ندارد و پیروزی حسین(ع) با وجود اقلیتی که داشت، باعث شگفتی من است.

چارلز دیکنز، نویسنده معروف انگلیسی می نویسد: اگر منظور حسین(ع) جنگ در راه خواسته‌های دنیایی بود، من نمی‌فهمم چرا خواهران و زنان و اطفالش به همراه او بودند؟
پس عقل چنین حکم می‌کند که او فقط به خاطر اسلام فداکاری خویش را انجام داد.

ادوارد براون پروفسور و مستشرق انگلیسی عنوان می کند: آیا قلبی پیدا می شود که وقتی درباره کربلا سخن می شنود، آغشته با حزن و الم نگردد؟حتی غیر مسلمانان هم
نمی توانند پاکی روحی که در این جنگ اسلامی در تحت لوای آن انجام گرفت را انکار کنند .

فردریک جمس یکی دیگر از بزرگان و اندیشمندان غربی نیز معتقد است: درس امام حسین (ع) و هر قهرمان شهید دیگری این است که در دنیا اصول ابدی و ترحم و محبت وجود
دارد که تغییر ناپذیرند و همچنین می رساند که هرگاه کسی برای این صفات مقاومت کند و بشر در راه آن پافشاری نماید، آن اصول همیشه در دنیا باقی و پایدار خواهد
ماند.

مسیو هاربین آلمانی می گوید: اگر در کلمات و گفتار حسین(ع) درست دقت شود معلوم خواهد شد که هدف و آرمان حسین (ع) جلوگیری از ستم بود و این همه قوت قلب و از
خود گذشتگی را در راه مقصود عالی خویش خرج کرده است. حتی در آخرین دقایق زندگی طفل شیرخوار خود را قربانی حق و حقیقت نمود و با این عمل اندیشه فلاسفه و بزرگان
عالم را متحیر ساخت.

توماس ماساریک، فیلسوف، دولتمند و نخستین رییس جمهور گریگور می نویسد: اگرچه کشیشان ما هم از ذکر مصایب حضرت مسیح(ع)، مردم را متاثر می سازند، ولی آن شور و
هیجانی که در پیرامون حسین(ع) یافت می شود، در پیرامون مسیح(ع) یافت نخواهد شد و گویا سبب،این است که مصایب مسیح(ع) در برابر مصایب حسین(ع) ،پر کاهی است در
مقابل یک کوه عظیم پیکر.

واشنگتن ایرونیگ ، نویسنده، سیاستمدار ، مقاله نویس و شاعر آمریکایی مشهور نیز اظهار می دارد: در زیر آفتاب سوزان سرزمین خشک و در روی ریگ های تفتیده ی عراق،روح
حسین(ع) فنا ناپذیر است. ای حسین(ع)! ای پهلوان و ای نمونه ی شجاعت و ای شهسوار من.

بروکلمان کارل،خاورشناس و بزرگ ترین عرب شناس آلمانی می نویسد: شهادت حسین(ع) علاوه بر نتایج و اثرات سیاسی، موجب تحکیم و اشاعه ی مذهب شیعه گردید و این مذهب،
مرکز و مظهر تمایلات ضد غرب شد.

تاملاس توندون، رییس اسبق کنگره ملی هندستان هم می گوید: این فداکاری های عالی از قبیل شهادت امام حسین(ع)، سطح فکر آدمی را ارتقا بخشیده و شایسته است خاطره
ی آن همیشه باقی بماند و یادآوری شود.

موریس دوکبرا نویسنده معاصر فرانسوی می نویسد: اگر مورّخان ما حقیقت روز (عاشورا) را می‌دانستند و درک می‌کردند که عاشورا چه روزی است، این عزاداری را مجنونانه
نمی‌پنداشتند، زیرا پیروان حسین به واسطه عزاداری حسین می‌دانند که پستی و زیر دستی و استعمار و استثمار را نباید قبول کنند و شعار پیشرو و آقای آن‌ها، تن به
ظلم و ستم ندادن بود.

گیبون، تاریخ نگار انگلیس مشهور می نویسد: با آن که مدتّی از واقعه کربلا گذشته و ما هم با صاحب واقعه هم وطن نیستیم، مع ذلک مشقّات و مشکلاتی که حضرت حسین
علیه السلام تحمّل نمود، احساسات سنگ دل ترین خواننده را بر می انگیزد، چندان که نوعی عطوفت و مهربانی نسبت به آن حضرت در خود می یابد.

رِنالد الین نیکلسون، خاورشناس و اسلام شناس معروف، می نویسد: بنی امیه سرکش و مستبّد بودند، قوانین اسلامی را نادیده انگاشتند و مسلمین را خوار نمودند. چون
تاریخ را بررسی کنیم گوید: دین بر ضد فرمانروایی تشریفاتی قیام کرد و حکومت دینی در مقابل امپراتوری ایستادگی نمود. بنابراین تاریخ از روی انصاف حکم می کند
که خون حسین علیه السلام به گردن بنی امیه است.

گاسپار دروویل در سفرنامه خود می نویسد: سرگذشت غم انگیز امام حسین علیه السلام و یارانش اذهان نیمی از جهان اسلام را به خود مشغول داشته است. گذشت قرن های
بسیار که هرکدام فاجعه ها و غم های خود را به همراه دارد این داغ را بی اثر نکرده است و احساسی را که یادآوری آن واقعه برمی انگیزد تخفیف نداده است. حتی دشمنان
حسین علیه السلام با دیدن مقاومت بردبارانه او و از خودگذشتگی یارانش، به رحم آمدند(حر). وقایع ثبت شده روز هولناک دهم محرم چنان از عواطف پاک انسانی سرشار
است که مردم را تکان می دهد و تاثر آنها را از نسلی به نسلی دیگر منتقل می کند.

سر پرسی سایکس خاورشناس انگلیسی  تاکید می کند: حقیقتا آن شجاعت و دلاوری که این عده قلیل از خود بروز دادند، به درجه ای بوده است که در تمام این قرون متمادی
هر کسی که آن را شنید، بی اختیار زبان به تحسین و آفرین گشود. این یک مشت مردم دلیر غیرتمند، نامی بلند و غیرقابل زوال برای خود تا ابد باقی گذاشتند.

جرج جرداق دانشمند و ادیب مسیحی یاد آور می شود : وقتی یزید مردم را تشویق به قتل حسین(ع) و مامور به خونریزی می کرد، آنها می گفتند «چه مبلغ می دهی؟» اما انصار
حسین(ع) به او می گفتند «ما با تو هستیم. اگر هفتاد بار کشته شویم، باز می خواهیم در رکابت جنگ کنیم و کشته شویم».

ماربین خاورشناس آلمانی ، می گوید: حسین(ع) با قربانی کردن عزیزترین افراد خود و با اثبات مظلومیت و حقانیت خود، به دنیا درس فداکاری و جانبازی آموخت و نام
اسلام و اسلامیان را در تاریخ ثبت و در عالم بلندآوازه ساخت. این سرباز رشید عالم اسلام به مردم دنیا نشان داد که ظلم و بیداد و ستمگری پایدار نیست و بنای ستم
هر چه ظاهرا عظیم و استوار باشد، در برابر حق و حقیقت چون پرکاهی بر باد خواهد رفت.

ل. م.بوید، هم می گوید: در طی قرون، افراد بشر همیشه جرات و پردلی و عظمت روح، بزرگی قلب و شهامت روانی را دوست داشته اند و در همین هاست که آزادی و عدالت هرگز
به نیروی ظلم و فساد تسلیم نمی شود. این بود شهامت و این بود عظمت امام حسین(ع) و من مسرورم که با کسانی که این فداکاری عظیم را از جان و دل ثنا می گویند شرکت
کرده ام، هرچند که ۱۳۰۰ سال از تاریخ آن گذشته است.

و اما اندیشمندان، بزرگان علم و ادب و رجال سیاسی شرقی نیز به بزرگی آن حضرت و حماسه خونینی که در  تاریخ بشریت آفرید معترفند.

به عنوان مثال، مهاتما گاندی، رهبر سیاسی و معنوی هندی‌ها و کسی که هندی ها را در راه آزادی از استعمار انگلیس هدایت کرد می گوید: من برای هند چیز تازه ای نیاوردم،
فقط نتیجه ای را که از مطالعات و تحقیق هایم درباره تاریخ زندگی قهرمانان کربلا به دست آورده بودم، ارمغان ملت هند کردم. اگر بخواهیم هند را نجات دهیم واجب
است همان راهی را بپیماییم که حسین بن علی (ع) پیمود. من زندگی امام حسین(ع)، آن شهید بزرگ اسلام را به دقت خوانده ام و توجه کافی را به صفحات کربلا کرده ام
بر من روشن شده است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد، باید از امام حسین(ع) پیروی کند.

عباس محمود عقّاد نویسنده و ادیب مصری تاکید می کند: جنبش حسین(ع)، یکی از بی نظیرترین جنبش های تاریخی است که تاکنون در زمینه دعوت های دینی یا نهضت های سیاسی
پدیدار گشته است. دولت اموی پس از این جنبش، به قدر عمر یک انسان طبیعی دوام نکرد و از شهادت حسین(ع) تا انقراض آنها بیش از شصت و اندی سال نگذشت.

عبد الرحمن شرقاوی نویسنده مصری، نیز می گوید: حسین(ع)، شهید راه دین و آزادگی است. نه تنها شیعه باید به نام حسین(ع) ببالد، بلکه تمام آزادمردان دنیا باید
به این نام شریف افتخار کنند.

طه حسین دانشمند و ادیب مصری و نویسنده کتاب معروف «آن روزها» عنوان می کند: حسین(ع) برای به دست آوردن فرصت و از سرگرفتن جهاد و دنبال کردن از جایی که پدرش
رها کرده بود، در آتش شوق می سوخت. او زبان را درباره معاویه و عمالش آزاد کرد، تا به حدی که معاویه تهدیدش نمود. امام حسین(ع)، حزب خود را وادار کرد در طرفداری
حق سختگیر باشند.

علامه طنطاوی دانشمند مصری، نیز می گوید: داستان حسینی عشق آزادگان را به فداکاری در راه خدا بر می انگیزد و استقبال مرگ را بهترین آرزوها به شمار می آورد،
چنانکه رای شتاب به قربانگاه، بر یکدیگر پیشی جویند.

محمد علی جناح یکی از رهبران پاکستان نیز می گوید: هیچ نمونه ای از شجاعت، بهتر از آنکه امام حسین(ع) از لحاظ فداکاری و تهور نشان داد در عالم پیدا نمی شود.
به عقیده من تمام مسلمین باید از سرمشق این شهیدی که خود را در سرزمین عراق قربان کرد پیروی نمایند.

لیاقت علی خان، نخستین نخست وزیر پاکستان، نیز می گوید: روز محرم، برای مسلمانان سراسر جهان معنی بزرگی دارد. در این روز، یکی از حزن آورترین و تراژدیک ترین
وقایع اسلام اتفاق افتاد،شهادت حضرت امام حسین(ع) در عین حزن، نشانه فتح نهایی روح واقعی اسلامی بود، زیرا تسلیم کامل به اراده الهی به شمار می رفت. این درس
به ما می آموزد که مشکلات و خطرها هرچه باشد، نبایستی ما پروا کنیم و از حق و عدالت منحرف شویم.

منبع/ http://www.shafaqna.com/persian/islam-world/item/12393-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9-%D9%88-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%BA%D8%B1%D8%A8

درباره خادم پايگاه

به نام خداي امام و شهدا. اسمم محمد حسنيه. تاريخ تولدم، سي و يك خرداد هزار و سيصد و شصت و هشته. يعني دقيقا هيوده روز بعد از رحلت امام به عرش سفر كرده به دنيا اومدم!. خودم كه فكر ميكنم خداوند منو به خاطر خدمت به نايب امام زمانم، امام خامنه اي به اين دنيا فرستاده. نابينام. لیسانس تاریخ از دانشگاه پيام نور شهرستان اوز استان فارس. از اونجايي كه عشقم امام و شهدا و رهبر قهرمان، بصير، صبور و ابلفضليم امام خامنه اي بوده و هست، تصميم به انتخاب اين رشته ي دانشگاهي گرفتم و الآن هم تو اين پايگاه در خدمت شمام. من هميشه اين احساس رو داشته و دارم كه اگه ما تاريخو بخونيم و به ديگران هم ياد آور بشيم، ميتونيم جواب خيلي از مسؤوليتها، از جمله داشتن تعهد نسبت به حفظ ارزشها و پاسداري از اين انقلاب عزيز، كه حاصل خون شهداي عزيز‌مون و خون دلهاي بهترين مردم تاريخ بشريته، يعني مردم تاريخساز و حماسه آفرين ايران سربلند رو بديم. اميدوارم تو انجام اين وظيفه، به ياري خدا و تلاش فردي خودم، به علاوه ي ديدگاه هاي مصلحانه ي شما بازديد كننده هاي فهيم و باشور و شعور موفق باشم... راه های ارتباط با این کمترین: ایمیل: mohammad.hassani90@gmail.com شماره ی تماس: 09175586066 آیدی اسکایپ: mohammad.hassani68 ما همان نسل جوانيم كه ثابت كرديم، در ره عشق، جگردارتر از صد مرديم. هر‌كجا بوي خميني به سر افتد ما را، دور سيد علي خامنه اي ميگرديم...
این نوشته در ادبيات, تاريخ اسلام, حرف دل, سياسي, شهدا, علمي, فرهنگي, متفرقه, مذهبي, نقد ارسال و , , , , , , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.
148 بازدید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدهای هفته

مطالب پربازدید